W całym niemal kraju kończy się właściwy okres zimowania pszczół.
Pszczoły (przy temperaturze otoczenia 10-12°C, a czasem nawet niższej) wykonują oblot wiosenny, zwiększa się ich aktywność i ilość wychowywanego czerwiu. W sprzyjających warunkach
zbieraczki wyruszają po pyłek, nektar i wodę. Po zachowaniu się pszczół podczas oblotu można wnioskować o stanie rodzin i dokonać odpowiednich zabiegów w tych rodzinach, które wymagają szybkiej interwencji. Kto ma warunki aby być obecnym tym okresie w pasiece, powinien przed oblotem rozszerzyć i oczyścić wyloty.
Oblot dobrze przezimowanych rodzin jest intensywny i trwa około 1 godziny. W rodzinach słabych i głodnych przedłuża się. Przy braku matki pszczoły często chodzą ospale po przedniej ścianie ula, a zakażone chorobą sporowcową (nozemozą) pełzają – z rozdętymi odwłokami po mostku i ziemi, zanieczyszczając je- kałem. Nie zawsze jednak ślady kału związane są z chorobą sporowcową. Czasem świadczą o innych zaburzeniach w zimowaniu pszczół.
W małej pasiece pobieżnego przeglądu wszystkich rodzin można dokonać w dniu oblotu. W pasiece dużej z konieczności, przeciąga się on na najbliższe ciepłe dni. Podczas jego przeprowadzania nie należy rozbierać całego gniazda i wyjmować ramek z czerwiem, aby go nadmiernie nie oziębić. Sprawdza się tylko czy rodzina ma dostateczne zapasy, czy ma czerw, który świadczy o obecności matki i czy gniazdo rodziny nie jest za obszerne. W tym celu kontroluje się skrajne ramki do pierwszego plastra z czerwiem. Plastry nie obsiadane wycofuję się z gniazda i ustawia za zatworem i matą, nie sięgającymi dna ula, skąd pszczoły będą mogły stopniowo wybierać pokarm. Trzeba przy tym uważać, aby nie zabierać plastrów z pierzgą i nie ogołocić gniazda z pokarmu węglowodanowego (miód, syrop), którego zapas powinien wynosić 5=10 kg. Usunąć należy natomiast plastry z pokarmem sfermentowanym, spleśniałe tub zabrudzone kałem. Wilgotne zatwory i maty trzeba wymienić na suche. Podczas tego przeglądu zaleca się uprzątnięcie z dna ula osypu zimowego, jeśli wcześniej go nie zabrano.
Rodziny pszczele bardzo słabe, pozbawione matki 1ub z matką trutową, trzeba połączyć z innymi rodzinami, a ul ich usunąć z pasieczyska. Ulom z osypanymi rodzinami zamyka się wyloty, aby później uporządkować i oczyścić.
Po skończonym przeglądzie rodzinom słabym należy zmniejszyć wyloty, z uwagi na możliwość rabunku. Rodzinom głodnym uzupełniamy zaś pokarm, dając im rezerwowe plastry z zapasem lub podkarmiając je ciepłym, gęstym syropem (na 1 l wody na 1,5 do 1,8 kg cukru). Wielkość jednorazowej dawki zależy od siły rodziny, nie powinna jednak przekraczać 1,5 1 syropu.
Wszystkie czynności podczas przeglądu należy wykonywać bardzo szybko, a po ich skończeniu gniazda starannie ocieplić, żeby ułatwić rodzinie utrzymanie odpowiedniej temperatury. W pasiekach nastawionych na wczesne pożytki można przystąpić do stymulowania szybszego rozwoju przez podkarmianie ich co 4-5 dni małymi dawkami syropu (0,5 1) lub ciastem miodowo-cukrowym, względnie przez odsklepianie pokarmu w gnieździe, gdy zapasy jego są znaczne. Podkarmianie jednak nie da pożądanego efektu, jeśli w gniazdach nie, ma dostatecznego zapasu pierzgi, a pogoda nie pozwoli pszczołom na, uzupełnienie jej z wczesnych pożytków pyłkowych.
Można do gniazd wstawić plastry z pierzgą przechowane z ubiegłego roku, względnie podać ciasto pyłkowe z zebranych w poprzednim sezonie obnóży zagniecionych z miodem (proporcja ok. 2:1).
Rodziny, w których wystąpiła nozemoza trzeba jak najwcześniej -zacząć leczyć. W pasiekach silnie porażonych przez warrozę, wskazane jest 2-kotne odymienie rodzin.
Przed odymieniem pod ramki należy włożyć natłuszczoną grubą folię, którą usuwa się po 24 godz.
Z chwilą rozpoczęcia lotów pszczół na pasieczysku w miejscu osłoniętym i dobrze nagrzewającym się należy, ustawić poidło.