W maju kończy się okres wymiany pszczół starych, które przeżyły zimę, na młode z tegorocznego czerwiu. Rozwój rodzin jest teraz najintensywniejszy. Mimo to do połowy miesiąca gniazda poszerzamy ostrożnie. Dopiero, gdy ciepła pogoda ustali się można gwałtowniej zwiększać objętość gniazd, a nawet wstawiać ramki z suszem i węzą między plastry z czerwiem. Muszą one pokryć zapotrzebowanie rodzin na miejsce dla czerwiu i nektaru. W ulach wielokorpusowych, po zagospodarowaniu dotychczasowych, dodaje się kolejne korpusy. W rodzinach słabych cały nowy korpus może spowodować nadmierne oziębienie gniazda, stąd też można wypełnić go tyko kilku plastrami, oddzielonymi od wolnej przestrzeni matą i płótnem powałkowym.

Pamiętając o możliwości nawrotu chłodów trzeba utrzymywać ocieplenie boczne i górne, a wielkość wylotów dostosować do siły rodziny, pożytku i warunków pogody.

Po 15 V należy zapobiegać powstawaniu nastroju rojowego przez zapewnienie rodzinom odpowiedniej ilości miejsca do czerwienia, stałe zatrudnienie robotnic przy odbudowie węzy i umożliwienie pszczołom dobrej wentylacji gniazda: Najsilniejszym rodzinom, które budują plaster trutowy i miseczki matecznikowe, można odebrać pewną ilość czerwiu krytego, zasilając nim rodziny słabsze. Dzięki tym zabiegom udaje się zwykle utrzymać w maju rodziny w nastroju roboczym.

Pożytków majowych dostarczają sady owocowe, mniszek oraz rzepak i inne rośliny miododajne. Zazwyczaj pasieki wykorzystują również pożytki późniejsze, dlatego majowe traktują, jako rozwojowe. Słuszniejsze jednak jest zebranie możliwie dużej ilości miodu towarowego w maju, przy równoczesnym przygotowywaniu, rodzin do zbioru miodu w okresie późniejszym.

Bywają jednak takie okolice, w których pożytki majowe stanowią główne źródło miodu towarowego i gdzie po 30 VI nie można się już spodziewać większych wziątków. Wówczas szczególny nacisk kładziemy na zimowanie tylko bardzo silnych rodzin.

Jeśli pożytek w pasiece kończy się już 10-15 VI i nie ma w okolicy pożytków późniejszych, należy na 30 dni wcześniej, tj. w maju ograniczyć matkę w czerwieniu, aby zapobiec wychowywaniu zbędnych pszczół i zmniejszyć zużyje miodu na ten cel (ok. 5 kg miodu na 1 kg wychowanych robotnic).

Podczas pożytku, niezależnie od obranej metody gospodarki, rodzinom produkcyjnym powinno się zapewnić odpowiednio dużą przestrzeń do składania miodu przez zwiększenie liczby plastrów w układzie poziomym (w ulach leżakach) lub pionowym w ulach nadstawkowych i wielokorpusowych.

W pasiekach dotkniętych warrozą walczymy biologicznie z chorobą przez systematyczne niszczenie zakrytego czerwiu trutowego. W celu zwiększenia ilości czerwiu trutowego wskazane jest wycinanie w plastrach okienek, które pszczoły mogłyby odbudowywać komórki trutowe lub stosowanie ramek pracy.

Rodzinom korzystającym z wczesnych pożytków nie wolno podawać leków, ani stonować środków chemicznych, gdyż mogłyby one dostać się do miodu.